başlayıpta bitiremediğin onlarca işin arasında sonu nasıl olurdu acaba diye düşünmediğim yok gibi.bana ne kadar hüzün, ne kadar sevinç getireceği; ne kadar ağlayıp, ne kadar güleceğimi; ne kadar mutlu ne kadar mutsuz anlarımın olacağı. bardağın dolu veya boş tarafından bakmak, omuzlarımdaki yükü hafifletip huzura ermemi sağlasada, bazen altından kalkamayacağım yüklerinde var olmasını sağlıyor. kaldı ki o bardağın ağırlığında herhangi bir değişme olmuyor. ama bugün sadece başlamak bile sonunu görmeme yetiyor.
Sonraki »
