yazmak istiyorum..ama bir o kadarda yazmak istemiyorum..zor mu geliyor bilmem…yazdığımda para etmiyor zati yada başka birinin bilgisine bilgi katmıyor..ego tatmininden farklı bişiy değil benimkisi…tabi birde aktaramadıklarım var..

televizyon izlemek istiyorum..sorgulama yapmadan yada başındaki saçma sapan işaretlere bakarak film hakkında bilgi almadan..Bir işaret sayesinde filmin korku ve şiddet içeriği sahip olmasını öğrenmek istemiyorum..yada şunu öğrenmek istiyorum..neye göre kime göre bu filmin, dizinin yada programın şiddet ve korku öğeleri taşıdığını öğrenmek istiyorum..hem eskiden var olan “parlement”in tekrardan sinema geceleri düzenlemesini istiyorum..yada her salı mahallenin muhtarlarından sonra var olan sinema saatlerini…ve eskiden olduğu gibi kumanda yüzünden kavga edilmesini istiyorum..hatta doksanlarda var olan bütün çizgi filmlerimi geri istiyorum..

plaklar istiyorum..hani o eskisi gibi dinlediğim müzikte, son derece gelişmiş aletler olmadan, onun sesinin bunun sesine bindirmeden..salt müzik enstrumantelleri ve sanatçının sesi..pikaptan gelen çızırtı cabası..45′likler ve 33′lükler istiyorum yeniden..hatta 78′likler…şarkı bittikçe pikapın yanına gidip, ” baba hangisi dinleyelim? ” diye bağırmak istiyorum…dostlar eksik kalmamak şartıyla yanında bir tane 35′lik biraz da pilaki.. :) haa birde o kocaman radyoları istiyorum,başında dakikalarca durup, güzel bir şarkı çalana kadar radyolar arasında gezinmek istiyorum..

köstekli saatleri geri istiyorum..hani ne zaman dizine yattığımızda, çocukluk iştahı ve merakıyla dedemizden alıp kulağımızda “tik-tak”larını saydığımız..o cüsseli gövdesi ile yılların ağırlığını,çeketinin altındaki yeleğin cebinde taşıdığı, zamanı değilde kalbinin atışını saydığı o saatleri istiyorum..birgün senin olacağının ümidi göğsünde hissetmeyi ve o günün hiç gelmemesi dileğiyle..

çok mu şey istiyorum…