evet, kabulümdür bazen gereksiz yere tüketimlerim oluyor.Kabul edemediğim sadece şu. benim bir anda yaptığım bi hata, bireysel bir aptallık oluyorda, senin koca bir ömüre yayarak yaptığın aptallık, nasıl toplumsal bir hata oluyor?

13:56 insanın ergenlik döneminde , “ben kimim” olgusu içinde ortalıkta gezdiği zamanlarda, “herkes bana bakıyor” izlenimine kapılmasına, psikolojide “benmerkezci düşünce” deniyor..tabi bunu ilk olarak yaşamıyor organizma.bunun birde 4-5 yaşlarında görülen, bu kadar evrimleşmemiş hali var..o zamanda çocuk “ben ne görüyorsam, herkes aynı şeyi görüyor” izlenimine kapılıyor.Bunları öğrenirken “bu çocuklar ne kadarda salak” demeden geçemezken, aynı salaklığa geçenlerde bende kapıldım..yani sen yalnızlıktan hoşlanıyorsun diye, herkes aynı yalnızlığı sevmek zorunda değil.

o kelimeler ki benden farksızdırlar: üzülmek, gitmek ve ölmek…

-ne zaman adam olacaksın oğlum, sen?

-herkes bana benzediğinde.

sözün nerde kaldığını hatırlamıyorum şimdilerde..zaten her zaman bıraktığım yerden öte, yeniden başlamayı seçmişimdir ve öyle de yapacağım.kişisel algılamayın ama, hali hazırda aksiyomlar üstüne kurulu ve hiçbir sorgu sual gerektirmeden yaşanan hayata, alternatif olacak, aklımın var ettiği bir dünya kurma girişimlerimde başarısızlıkla sonuçmak üzere. oluşturduğum hipotezler birer birer doğruluğunu yitirse de; “evet, bu sistemin dışında durmaya çalıştın, zarar görsende kendi doğrularını yaşadın.” repliğini sıkça tekrarlardan sonra edimsel olarak bu konuya yaklaşımım daha fazla oldu.ve öyle de olacak..